• تاریخ : ۲۶ام آذر ۱۳۹۶
  • موضوع : آرنا

روزنامه جوان امروز مدعی شده که جشنواره سی و ششم امنیتی ترین جشنواره پس از انقلاب هست. این روزنامه همچنین نوشته که یک شورای سه نفره پیش از نمایش مووی‌های سینمایی برای هیات انتخاب جشنواره فجر، مووی‌های متقاضی را تماشا می‌کنند تا آثار از فیلتر آنها عبور کند و اگر فیلمی مشکل داشته باشد، در همان مرحله حذف می‌شود. جوان همچنین مدیران سازمان سینمایی به رفتار منافقانه با سینماگران در مورد نمایش مووی‌های رفع توقیف شده متهم کرده هست.

روزنامه جوان در مطلب امروز خود در مورد بازبینی مووی‌های سینمایی برای حضور در جشنواره فجر نوشته هست: «شنیده‌های «جوان» حاکی از این هست که مدل عجیب و غریبی برای انتخاب آثار جشنواره سی و ششم طراحی شده که طبق آن شورایی سه نفره مووی‌ها را پیش از هیات انتخاب ببینند و آثار از فیلتر آنها عبور کند تا اگر فیلمی مشکل داشته باشد، اساساً در همان مرحله حذف شود. اگر این خبر صحت داشته باشد، اتفاقی نادر در برگزاری جشنواره فجر محسوب می‌شود و این تصمیم بیش از همه تظاهر وزارت ارشاد و مدیران سازمان سینمایی به اینکه حامی فضای باز فرهنگی و آزادی بیان هستند را زیرسوال می‌برد؛ جنجال‌هایی که برای لغو توقیف آثار مسئله‌دار طی ماه‌های گذشته انجام شد و از مجرای آن صرفاً اذهان سینماگران را از بی‌برنامگی مدیران منحرف کرد.»

این روزنامه اصولگرا در ادامه آورده هست: «از این جهت جشنواره سی‌و‌ششم فجر را باید امنیتی‌ترین جشنواره پس از انقلاب اسلامی به حساب آورد، اما دوگانگی و نفاق با آنچه در پستوها در حال رقم خوردن هست، چیزی هست که بیش از همه می‌تواند آزار‌دهنده باشد. اگر واقعا مدیران سینمایی وزارت ارشاد معتقدند لازم هست برخی از مووی‌های مساله‌دار حتی به جشنواره فجر راه پیدا نکنند، فارغ از اینکه این تصمیم درست باشد یا غلط، چرا در مقابل سینماگران از ژست‌های پوپولیستی حمایت از آزادی‌بیان و فضای باز فرهنگی دست برنمی‌دارند و منافقانه رفتار می‌کنند.»

جوان همچنین در پایان تاکید می‌کند: «تا به حال سابقه نداشته‌هست، فیلمی را پیش از هیئت انتخاب افرادی ببینند و آن را حذف کنند. آیا این تصمیم با وعده رئیس سازمان سینمایی در برگزاری جشنواره‌ای بدون حاشیه ارتباط دارد. بی‌حاشیه‌بودن چقدر با خنثی بودن ارتباط معنایی دارد.  اینکه رئیس سازمان سینمایی، وزیر ارشاد و مدیران دیگر حتی ذکری از سینمای امید به میان نمی‌آوردند، چه معنایی می‌تواند داشته باشد، جز اینکه آقایان حتی از طراحی مختصات سینمای امید عاجزند و می‌خواهند ضعف و خلأ راهبردی خود در مدیریت سینمای کشور را با تکیه بر محافظه‌کاری‌های مدیریتی بپوشانند و صرفاً دوره‌ای بی‌سروصدا را پشت سر بگذرانند؛ دوره‌ای که قرار نیست از دل آن سینمایی منطبق با نیازهای جامعه ظهور پیدا کند و باز هم قرار هست در بر همان پاشنه سینمای جشنواره‌ای و آثار نازل کمدی بچرخد.»

 

۹۴۱۲

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما